اهداف: ارایه شکل های مختلف داروها، به ویژه شکل محلول آنها که به صورت میلی گرم، میلی اکی والان یا غلظت/درصد مورد استفاده قرار می گیرند و معمولا توسط پرستاران به بیمار عرضه می شوند می تواند منشا وقوع خطا باشد. مطالعه حاضر به منظور بررسی خطای محاسبات داروهای محلول مورد مصرف در بخش مراقبت ویژه انجام شد.روش ها: در این مطالعه توصیفی، جامعه مورد مطالعه را پرستاران شاغل در بخش های مراقبت ویژه بیمارستان های دانشگاه علوم پزشکی مازندران تشکیل دادند. 36 نفر به طور تصادفی انتخاب شدند و به پرسش نامه ای حاوی اطلاعات دموگرافیک و پنج سوال اختصاصی در مورد سه داروی اصلی مورد مصرف در موارد بحرانی به روش حضوری پاسخ دادند. پاسخ ها در سه سطح ضعیف، متوسط و خوب ارزیابی شدند.یافته ها: توانمندی اکثریت پرستاران مراقبت ویژه برای محاسبه میزان داروها در حد متوسط است (55.5%). تفاوت قابل ملاحظه ای بین پرستاران زن و مرد برای محاسبه داروها وجود نداشت.نتیجه گیری: قدرت محاسبه پرستاران در ارتباط با داروهایی که واحدی غیر از میلی- یا میکروگرم دارند ضعیف یا متوسط است و خطای زیادی در محاسبات این داروها دارند. لذا پیشنهاد می شود آموزش های لازم ضمن خدمت برای کلیه پرستاران ویژه در حیطه محاسبات دارویی ارایه شده و در آموزش پرستاری به این مساله توجه بیشتری شود.

مقدمه: با توجه به اهمیت پاسخ گویی به ویژه پاسخ گویی عملیاتی، هدف از این پژوهش ارزیابی توانایی دیوان محاسبات کشور برای انجام مسیولیت پاسخ گویی عملیاتی در قبال استفاده کنندگان است. روش پژوهش: پژوهش حاضر از لحاظ هدف کاربردی و از حیث گردآوری داده ها توصیفی پیمایشی است. جامعه آماری پژوهش را حسابرسان، مدیران مالی، ذی حسابان و اعضای هیات علمی و استادان دانشگاه تشکیل می دهد که در بخش دولتی فعالیت می کنند. داده های مورد نیاز پژوهش از طریق پرسش نامه جمع آوری شده است. یافته ها: از دیدگاه آزمودنی ها، شاخص ها و مولفه های پاسخ گویی عملیاتی انجام شده به وسیله دیوان محاسبات کشور شامل گزارشگری در مورد میزان دستیابی به هدف های عملیاتی، گزارشگری در مورد کارایی، اثربخشی و صرفه اقتصادی منابع مالی، گزارشگری عملیاتی با توجه به بودجه ریزی مبتنی بر عملکرد، گزارشگری در مورد منابع مالی و غیرمالی، نظارت بر خروجی ها و نتایج حاصل از فعالیت ها و ارزیابی عملکرد به نحو مطلوب ارزیابی نمی شود. نتیجه گیری: از دیدگان آزمودنی ها، دیوان محاسبات کشور توانایی مطلوبی برای انجام مسیولیت پاسخ گویی عملیاتی ندارد. در این پژوهش، برای انجام پاسخ گویی به شیوه موثر به دیوان محاسبات کشور رهنمودهایی ارایه شده است.

منابع انسانی، سرمایه اصلی هر سازمان و عامل دستیابی به اهداف سازمان می باشد. منابع انسانی موثر و مناسب، به دیوان محاسبات کشور در راستای ایفای وظایف صیانت و پاسداری از بیت المال، یاری خواهد رساند. به منظور ایفای مسئولیت پاسخ گویی عملیاتی، دیوان محاسبات کشور با توجه به تغییر مبنا از نقدی به تعهدی باید به یادگیری و رشد منابع انسانی خود توجه و آن را با تغییر بودجه ریزی عملیاتی همگام سازد. هدف از این پژوهش، ارزیابی توانایی پاسخ گویی عملیاتی دیوان محاسبات کشور با تأکید بر دیدگاه یادگیری و رشد می باشد. روش پژوهش: پژوهش حاضر از لحاظ هدف کاربردی و از حیث گردآوری داده ها توصیفی-پیمایشی است و جامعه آماری آن حسابرسان، مدیران، ذی حسابان و اعضای هیات علمی دانشگاه که در بخش دولتی فعالیت می نمایند، تشکیل می دهد. نمونه پژوهش براساس روش کوکران و با استفاده از جدول مورگان 350 نفر، و دوره زمانی پژوهش سال 1397 می باشد. در این پژوهش پرسش نامه پژوهشگر ساخته مورد استفاده قرار گرفته، که تایید روایی و پایایی آن با کسب نظر استادان و صاحب نظران مختلف تعیین شده است. برای آزمون فرضیه های پژوهش از تحلیل عاملی تأییدی و معادلات ساختاری استفاده شده است. نتایج پژوهش نشان می دهد که شاخص ها و مؤلفه های دیدگاه یادگیری و رشد جهت پاسخ گویی عملیاتی دیوان محاسبات کشور مطلوب ارزیابی نمی گردد.

دیوان محاسبات کشور در راستای ایفای وظایف صیانت و پاسداری از بیت المال، پاسخگو خواهد بود. به منظور ایفای مسیولیت پاسخ گویی، دیوان محاسبات کشور با لحاظ قوانین و مقررات، اطلاعات مربوط به خود را در دسترس عموم قرار خواهد داد. اصل 51 تا 55 قانون اساسی، حوزه های مسیولیت پاسخ گویی مالی و حق قانونی شهروندان در مورد دانستن حقایق را موردتوجه قرار داده است. هدف از این پژوهش، ارزیابی توانایی دیوان محاسبات کشور جهت انجام مسیولیت پاسخگویی مالی در قبال استفاده کنندگان می باشد. پژوهش حاضر ازلحاظ هدف کاربردی و از حیث گردآوری داده ها توصیفی-پیمایشی است و جامعه آماری آن حسابرسان، مدیران، ذی حسابان و اعضای هییت علمی دانشگاه که در بخش دولتی فعالیت می نمایند، تشکیل می دهد. نمونه پژوهش بر اساس روش کوکران و با استفاده از جدول مورگان 350 نفر، و دوره زمانی پژوهش سال 1397 می باشد. در این پژوهش پرسش نامه پژوهشگر ساخته مورداستفاده قرارگرفته، که تایید روایی و پایایی آن با کسب نظر استادان و صاحب نظران مختلف تعیین شده است. برای آزمون فرضیه های پژوهش از تحلیل عاملی تاییدی و معادلات ساختاری استفاده شده است. نتایج پژوهش نشان می دهد که شاخص ها و مولفه های پاسخ گویی مالی انجام شده: رعایت قوانین و مقررات مالی، استقلال، گزارش تفریغ بودجه، نظارت عمومی، حسابرسی، رسیدگی به موجودی حساب اموال و دارایی ها، حفظ و حراست از دارایی ها و اعمال نظارت های مالی بر دستگاه های اجرایی توسط دیوان محاسبات کشور از دیدگاه استفاده کنندگان مطلوب ارزیابی می گردد.

مقدمه: امروزه اشتباهات دارویی به عنوان معیاری برای تعیین کیفیت کار پرسنل ارائه دهنده خدمات بهداشتی درمانی درنظر گرفته می شوند و از آنجا که تکنسین های فوریت های پزشکی از گروه هایی هستند که اولین خط درمان می باشند، باید دارای دانش کافی در زمینه محاسبات دارویی و استفاده از آن باشند. هدف از این پژوهش، بررسی توانایی محاسبات دارویی کارکنان و تکنسین های فوریت های پزشکی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی دزفول بود.مواد و روش: در این مطالعه مقطعی توصیفی، که جامعه پژوهش آن کلیه کارکنان و تکنسین های فوریت های پزشکی بودند، 56 نفر از آن ها به طور تصادفی برای شرکت در مطالعه انتخاب شد. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه ای محقق ساخته حاوی هشت سوال در مورد آگاهی پرسنل فوریت های پزشکی از نحوه محاسبه دوزاژ مناسب داروهای پرکاربرد بود. در تحلیل داده ها از آمار توصیفی (فراوانی، میانگین و انحراف معیار) و استنباطی (همبستگی) با استفاده از نرم افزار SPSSنسخه 18 استفاده شد.یافته ها: یافته ها نشان داد 67.9 درصد از نمونه های تحت پژوهش قادر به پاسخگویی به هیچ کدام از سوالات نبودند. 28.5 دارای سطح آگاهی ضعیف و تنها 3.6 درصد دارای آگاهی خوب بودند. میانگین سنی شرکت کنندگان در پژوهش 31.39±3.15 و سابقه کار در بخش فوریت های پزشکی 5.35±1.54 درصد از شرکت کنندگان در پژوهش دارای مدرک دیپلم بودند. ضمن اینکه تمامی افراد دوره امدادگر اورژانس(Basic) را گذرانده بودند.بحث و نتیجه گیری: با توجه به کمبود آگاهی شدید پرسنل فوریت های پزشکی در مورد نحوه محاسبات دارویی؛ انجام دوره های بازآموزی و کارگاه های آموزشی برای این افراد پیشنهاد می شود.

در اکثر کشورها آیین نامه راهبری شرکتی (اداره امور سازمانی) به عنوان یک قانون جهت بهبود حسابرسی دولتی تصویب شده است. اقتصاد ایران دولتی است، بنابراین راهبری شرکتی برای مدیریت بهینه منابع این بخش ضروری است. هدف از پژوهش تبیین مؤلفه های راهبری شرکتی با توجه به تجربه دیگر کشورها و نظرات خبرگان و همچنین ارزیابی توانایی دیوان محاسبات در اجرای آن است. این پژوهش کاربردی، اکتشافی، پیمایشی و کیفی-کمی است. در مرحله دلفی 20 نفر از خبرگان دولت، مجلس و دیوان محاسبات و در مرحله ارزیابی توانایی دیوان محاسبات در اجرای اداره امور سازمانی 240 نفر از کارکنان دیوان محاسبات پاسخگو بودند. در مرحله دلفی فازی یافته ها نشان داد که چهار مؤلفه اصلی راهبری شرکتی شامل مؤلفه های نظارتی، مدیریتی، فنی و اخلاقی می باشد. تحلیل پرسش نامه 5 گزینه ای نشان داد که دیوان محاسبات می تواند بر اجرای راهبری شرکتی نظارت نماید. پیشنهاد می شود که مجلس شورای اسلامی مطابق با شرایط بومی آیین نامه راهبری شرکتی را تصویب و دیوان محاسبات مسئول نظارت بر آن باشد.

مقدمه: برای تجویز ایمن داروها و پیشگیری از خطاهای دارویی، توانایی محاسبات دارویی یکی از مهارت های اساسی است که پرستاران باید داشته باشند. این مطالعه با هدف افزایش مهارت محاسبات دارویی پرستاران شاغل در بیمارستان حضرت فاطمه زهرا (س) نجف آباد انجام شده است.روش: یک روش نیمه تجربی بوده که در آن جهت جمع آوری داده ها از روش پرسشنامه استفاده شد. جمعیت مورد مطالعه پرستاران شاغل در بیمارستان فاطمه زهرا (س) نجف آباد هستند. روش نمونه گیری، آسان (در دسترس) بود که ابتدا با استفاده از پرسشنامه محقق ساخته، پیش آزمون از 43 نفر نمونه های مورد پژوهش به عمل آمده سپس مداخله به شکل کارگاه آموزشی برگزار گردید و سه هفته بعد، پس آزمون انجام شد. پایایی ابزار با استفاده از روش همسانی درونی و به صورت دو نیمه کردن و محاسبه ضریب پایایی اسپیرمن - براون برابر 0.93 تعیین شد. تجزیه و تحلیل داده ها با نرم افزار آماری SPSS v.18 و آزمون های آماری تی مستقل، علامت، ویلکاکسون، من ویتنی، مک نمار و ضریب همبستگی پیرسون انجام گردید.یافته ها: از میان 43 نفر شرکت کننده در مطالعه 21 نفر (%48.8) قبل از آموزش در سطح متوسط و ضعیف بوده و بعد از آموزش همه پرستاران (43 نفر، 100%) در سطح خوب قرار گرفتند و به حداقل %83 سوالات پاسخ درست دادند. قبل از اجرای دوره آموزشی محاسبات دارویی میانگین نمره کل پرستاران زن 14.52 و میانگین نمره کل پرستاران مرد 18.93 و میانگین نمره کل پرستاران 15.95 بود. در ابتدای دوره اختلاف معناداری بین نمرات پرستاران مرد و زن وجود داشت (p<0.05) به طوری که پرستاران مرد نمره کل محاسبات دارویی بیشتری داشتند. پس از اجرای دوره آموزشی میانگین نمرات پرستاران زن به 23.03 و پرستاران مرد به 23.29 و میانگین نمره کل پرستاران به 23.12 افزایش یافت و اختلاف معناداری بین نمرات پرستاران در کل نمونه و همچنین در هر دو جنس مرد و زن، از آزمون محاسبات دارویی قبل و بعد از اجرای دوره مشاهده شد (p<0.05).نتیجه گیری: نتایج تحقیق موید افزایش مهارت پرستاران در محاسبات دارویی می باشد. با توجه به نتایج پژوهش، نیاز آموزشی پرستاران در امر محاسبات دارویی، واضح بوده و می توان با برنامه ریزی های مداوم و مستمر آموزشی، مهارت فوق را که از حساسیت ویژه ای در جلوگیری از خطاهای دارویی دارد، افزایش داد.